“Mooie dingen kun je alleen realiseren als je lef hebt!”, zegt algemeen directeur Luc de Vries van de Stichting Westelijke Tuinsteden in Amsterdam. Samen met tijdelijk directeur Rob de Haan vertelt hij over de reorganisatie van de openbare basisschool Ru Paré in de wijk Slotervaart.
De zelfstandige Stichting Westelijke Tuinsteden voor openbaar basisonderwijs werd op 1 januari 2006 opgericht.
Er vallen 14 basisscholen en twee scholen voor speciaal basisonderwijs onder, met in totaal ongeveer 5300 leerlingen.
De scholen staan in de wijken Slotervaart, Osdorp, Geuzenveld en Slotermeer in Amsterdam-West, volgens
algemeen directeur Luc de Vries ‘een uitdagende omgeving’.
“Wij zijn als startende stichting nog bezig met onze fine tuning, maar drie hoofdlijnen zijn heel duidelijk: we willen ondernemend openbaar onderwijs, we stellen de school als eenheid van verandering centraal en, heel belangrijk, bij ons komen kinderen eerst! Dat laatste lijkt een open deur, maar dat is het vaak niet. Het talent en de ontwikkeling van het kind staan bij ons centraal bij elke keuze, vanzelfsprekend onderwijsinhoudelijk, maar ook als het gaat om huisvesting en personeelsbeleid. Ik zal nooit een leerkracht sparen over het hoofd van een kind.”
Afvoerputje
Daarmee komt De Vries op de reorganisatie van de Ru Paréschool, die tot voor kort bekend stond als ‘de slechtste school van Amsterdam’. Na frequente directiewisselingen in de afgelopen tien jaar, was het beeld ontstaan dat de Ru Paréschool het afvoerputje van Amsterdam was. En als een leerkracht niet functioneerde, kon hij of zij altijd nog terecht op de school in Slotervaart.
“Ja, er waren altijd wel mensen nodig op de Ru Paré…”, aldus De Vries, voor wie direct duidelijk was dat de zelfstandige stichting deze negatieve spiraal moest doorbreken. Daarvoor trok hij via de Mobiliteitspool Rob de Haan en Jan de Niet aan als tijdelijke directeuren. De Niet ging onderwijsinhoudelijk aan het werk, terwijl De Haan de personele kant van de reorganisatie onder handen moest nemen.
De Vries: “Ik had geen behoefte aan een hakker. Ik wilde iemand die met de menselijke maat kon reorganiseren. Bij zo’n proces komt natuurlijk ook goed werkgeverschap om de hoek kijken. Teamleden van wie wij bepaalden dat die weg moesten van de Ru Paré, moesten we binnen Amsterdam op andere scholen kunnen herplaatsen. Laat ik duidelijk zijn: het ging niet om kneusjes. De ontvangende school moest ook een goede profielschets geven. Je moet het probleem natuurlijk niet willen verplaatsen!”
Excellent
Het grote probleem van de Ru Paréschool was volgens Rob de Haan het cynisme dat door vele half afgemaakte reorganisaties in alle gelederen van de school was doorgedrongen. “Je merkte dat het veel mensen niet meer uitmaakte dat de leeropbrengsten laag waren. Zo’n cynische houding van ‘het ligt niet aan mij, maar aan de leerlingen en de buurt’. Dat moest worden doorbroken.”
“We wilden daarom alleen nog leerkrachten die ons duidelijk maakten dat ze op excellent niveau konden functioneren. Dat eisten we van het zittende personeel en van nieuwe kandidaten. Er zijn nu 18 personeelsleden weg, van wie de ene helft weer een andere baan heeft en de andere helft nog moet worden herplaatst. En we hebben 25 nieuwe leraren binnengehaald. Dat zijn allemaal mensen van wie we weten dat ze zich verder willen professionaliseren en dat ze teamplayers zijn. Je merkt dat hun komst ook een heel positieve invloed heeft op de leerkrachten die zijn gebleven. De hele school is als het ware herboren!”
Hier ging een uitgebreide wervingscampagne aan vooraf, vertelt De Vries: “Er zijn spotjes uitgezonden op AT5, de lokale tv-zender hier in Amsterdam, en we hebben een grote advertentie in de Volkskrant laten plaatsen. Daarin hebben we de Ru Paré heel nadrukkelijk genoemd. Ook stond erin dat de zwakste leerling de sterkste leerkracht nodig heeft en dat Slotervaart een uitstekend gebied is om te tonen wat je capaciteiten zijn. De boodschap was dat het híer gebeurt, this is the place to be!”
Het resultaat van die campagne was verrassend goed. Er kwamen 100 reacties binnen. “De helft van die mensen hebben we gesproken, en uiteindelijk hebben we dus 25 kandidaten aangenomen. Niet alleen jonge mensen, maar bijvoorbeeld ook een leerkracht die al 20 jaar ervaring had op de joodse school hier in de stad en een adjunct-directrice uit Alkmaar die weer voor de klas wilde in Amsterdam. Ook kregen we een jongen uit Hengelo op gesprek, die net klaar was met de pabo. Die maakte in 10 minuten duidelijk waarom hij met deze leerlingen aan de slag wilde. We hebben nu echt een ideale mix van elan en ervaring!”
Luc de Vries weet dan ook zeker dat het nu goed komt met de Ru Paréschool. “Deze school staat nu als een huis.”
Martin van den Bogaerdt
Rozet van respect
Op het plein van de openbare Huizingaschool in Amsterdam-Slotervaart staat de Rozet van Respect. Het kunstwerk werd op 7 november onthuld op de Dag van Respect. De rozet bestaat uit een bloem van messing met daaromheen mozaïekcirkels. De steentjes, schelpen en munten voor het mozaïek zijn verzameld door inwoners van Slotervaart, onder wie veel jongeren. De Rozet van Respect is ontworpen door Akelei Hertzberger, bekend van het Bijlmermonument ter herinnering aan de vliegramp in 1992.
Community Centers
Vice-premier Wouter Bos bezocht in april de scholen in Slotervaart. Hij deed dat als ‘adoptieminister’ en in die hoedanigheid als opvolger van Gerrit Zalm. Die ondertekende in november 2006 een intentieovereenkomst om van de Ru Paréschool, de Huizingaschool en de Professor Einsteinschool, die alle drie onder de Stichting Westelijke Tuinsteden vallen, zogenoemde Community Centers te maken. Dat zijn brede school in de breedste zin van het woord: onderwijs, zorg en buurtwerk voor kinderen en volwassenen komen erin samen. De Community Centers passen in de gemeentelijke Koers Nieuw West om alle bewoners van dit gebied binnen tien jaar dezelfde sociaal-economische positie te laten bereiken als de gemiddelde Amsterdammer.